تبلیغات
اندیشه هایم - درمان خودنمایی
ارسالی: ؟؟؟
سه شنبه 20 اسفند 92 10:41

سلام حاج آقا
درمان درد خودنمایی چیه؟ من آدم خیلی شکننده ای هستم، تا بهم می گن بالای چشمت ابروا، بهم برمی خوره. حالا ممکنه تو ظاهر نشون ندم، ولی در درون اذیت می شم و سخت از یادم می ره. کارها و توانایی هایی هم که دارم، وقتی در درون خودم علتش رو جویا می شم، می بینم که تهش خودنمایی و برای مطرح کردن خودمه. بعد از خودم می پرسم که چی؟ حالا بر فرض این کار و هم کردی، مطرحم شدی، که چی؟ بعد برای خودم جوابی پیدا نمی کنم، معمولا اون کار رو یا با رضایت قلبی انجام نمی دم، یا اگر ضررش متوجه شخص دیگه ای نباشه، کلا انجام نمی دم.
این حس خودنمایی قلبی خیلی آزارم می ده و دائم ذهنم مشغوله که چطور می تونم از این حس لعنتی رها بشم. این نداشتن خلوص همه قوت و انرژی مو می گیره. به نظر شما راه رهایی از این حس چیه و انسان چطور می تونه کارهاشو خالصانه انجام بده؟
پاسخ:
سلام علیکم عزیز

برای مقابله با هر ناخالصی باید ابتداء میزان ناخالصی آن را تشخیص داد درست مثل سیبی که قسمتی از آن گندیده است، و خب معلوم است که نمی توان همه سیب را دور انئداخت بلکه تنها باید قسمت فاسد شده آن را جدا نمود.
همه رذائل اخلاقی قسمت فاسد شده یک زمینه رشد در انسان هستند! زمینه های رشد وقت به فساد می گرایند می شوند رذیله و وقتی از فساد در امان می مانند می شوند فضیلت! لذا باید گفت هر رذیله اخلاقی در تحلیل آن به زمینه های مساعد رشد می رسیم.
خودنمایی نیز از قانون فوق تبعیت می کند! میل به خودنمایی یکی از زمینه های رشد انسان است! انسانها با تشویق سر شوق می آیند همچنان که با توبیخ سست و بی توان می شوند! اگر قرار بود میل به خودنمایی میلی شیطانی باشد دیگر نمی توانست هیچ رقابتی سالم باشد! دیگر هیچ کس حق نداشت خود را آرایش کند و از زیورها استفاده کند! خصوصا زنان!
منتها دو تا توصیه را باید مدام مورد توجه قرار داد:
انسان باید ظرفیت شکست و توبیخ را در خودش زیاد کند. هر بار که توبیخ می شود و مورد ایراد قرار می گیرد از خداوند بخواهد که صبرش دهد و تلاش کند مه توبیخ ها و ایرادها را هدیه بداند هدیه ای که برای رفع نقصهای او بسیار مفید است. خوشبحال آنها که اطرافیانشان به آنها ایراد می  گیرند و انها می توانند ایرادهای خود را به حداقل برسانند.
و از طرفی هر بار که تشویق می شود خداوند را شکر نماید و به خود این حقیقت را بارها و بارها یادآوری کند که آنچه از خوبی است هدیه اوست!
توصیه دوم این است که از خودنمایی توسط عبادات به شدت پرهیز کند! گام اول برای این پرهیز نیز این است هیچ وقت و به هیچ بهانه ای از عبادات خود نزد دیگران سخنی نگوید. از نماز و تلاوت و ذکر و صدقه و زیارت و ... هیچ نگوید!
دهان که بسته شود، فکر و خیال هم بروی خطورات غلط بسته خواهد شد!




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 5 فروردین 1393
پنجشنبه 13 اردیبهشت 1397 01:28 ب.ظ
Hello there! Do you know if they make any plugins to assist with Search
Engine Optimization? I'm trying to get my blog to rank for some targeted keywords but I'm not seeing very good success.
If you know of any please share. Cheers!
پنجشنبه 7 فروردین 1393 02:15 ب.ظ
سلام
من در محیطی زندگی می کنم که کسی حجاب نداره ولی من دارم. هیچ کی به نماز پابند نیست، ولی من صدای اذان رو که می شنوم یا وقت اذان می شه، دلم می ریزه و حتی گاهی اگر نماز اول وقت نخونم، عذاب وجدان می گیرم و احساس گناه می کنم و ...
این همه احساس تفاوت آزاردهنده است، حتی اگر از عباداتم برای کسی صحبت نکنم، این تو عمل داره اتفاق می افته. با این احساس تفاوت که عملا داره اتفاق می افته، چه برخوردی کنم؟ چه جوری به این موضوع نگاه کنم که عادی باشم و احساس تفاوت نکنم؟
چهارشنبه 6 فروردین 1393 11:29 ق.ظ
سلام
عیدتون مبارک. ان شاء الله که سال خوب و پربرکتی در پیش رو داشته باشید.
ممنون از راهنماییتون. برای ما دعا کنید.
سید علی روح بخش

سلام علیکم
برای شما عزیز هم سالی پر از اطاعت بی هیچ معصیت آرزو میکنم!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی

سلام علیکم خوش اومدین


تماس با ما