تبلیغات
اندیشه هایم - عقبگرد

در باره «عقبگرد» من فکر می کنم که:

همه اجزاء جهان در همیشه زمانها رو به پیشرفت بوده است! و این حرکت همچنان ادامه دارد.

هیچ انسانی و جامعه ای به عقب بر نمی گردد! اگر تصور کردیم انسانی بد شده است، بدانیم ما تازه به بد بودن او علم پیدا کردیم. او از اول هم خوب نشده بود که حالا بد شده باشد! شاید خود او هم تا بحال متوجه بد بودن خودش نشده بود!

البته انسانها می توانند توبه کنند و برگردند و بالا بروند ولی کسی پایین نمی آید!

نام کسی از لیست سعدا خط نمی خورد ولی از لیست اشقیاء خط می خورد.

چون بالا رفتن به معنای قرب به خداوند است و خداوند این قرب را نصیب کسانی می کند که آنها را و اعمالشان را بپذیرد و خداوند این پذیرش را با همه علمش انجام می دهد و علم خداوند خطا ندارد.

خداوند عمل پذیرفته شده را رد نمی کند زیرا این رد کردن دلیل بر خطای اوست و خداوند خطا نمی کند! وقتی عملها پذیرفته شده، رد نشد، طبیعتا سقوطی هم محقق نمی شود!

البته ممکن است فردی تا آسمان هفتم هم بالا برود ولی این بالا رفتن مادی است! ربطی به قرب الی الله ندارد! پوسفِ با خدای ته چاه، به خداوند نزدیک است و مؤذن ریاکارِ بر مناره، از خداوند دور است!

عاقبت بخیری به معنای این است که مرگ فرد در حالی سراغش بیاید که در مسیر ولایت باشد! عاقبت بشری هم این است که مرگش زمانی برسد که هنوز در مسیر  غیر ولایت است!

اینطور نیست که کسی عاقبت بخیر است که در نماز بمیرد و اگر در کوچه افتاد مرد عاقبتی بخوبی فرد اولی ندارد! خیر اینگونه نیست! حنظله جنب بود که شهید شد و ملائکه او را غسل جنابت دادند و قطرات آب غسل را اصحاب می توانستند بر صورت او ببینند!





نوع مطلب :
برچسب ها : قرب الهی، آسمان هفتم، توبه، عاقبت بخیری، عاقبت بشری، قبول عمل، برگشت،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 18 شهریور 1392 03:50 ب.ظ
سلام حاج آقا خوبید؟ خداقوت
من یه مشکل دارم که خیلی ناراحتم میکنه
کجا مستونم با شما صحبت کنم؟ ایمیلم رو که گذاشتم میشه جوابمو بدید
سید علی روح بخش


سلام
به ایمیل خود سر بزنید!
یکشنبه 2 تیر 1392 02:09 ب.ظ
سلام
نمی دونم سوالم به این مبحث ربط داره یا نه؟
ولی انقدر آزارم میده مجبورم سوال کنم.
من در اطرافم با آدمهایی سر و کار دارم که هیچ نشون ظاهری از مسلمانی ندارند دوست ندارم باهاشون رابطه داشته باشم، (ولی ناچارم که باهاشون رابطه داشته باشم؛ چون صبح تا شب باهاشونم) چون هیچی ازشون یاد نمی گیریم، تازه بعضی ها وقت ها حس می کنم چیزهایی رو که هم بلدم، از یادم می برند و رابطه ها برام عادی می کنند.
قلبا ازشون متنفرم
می شه بگید احساس قلبیم باید بهشون چطور باشه و چطور به این احساس دست پیدا کنم و ثابت قدم باشم؟
سید علی روح بخش


مراجعه کنید به متن «سوء ظن و حسن ظن»
شنبه 1 تیر 1392 09:01 ق.ظ
حالا منظورتونو فهمیدم. ممنونم
موفق باشید
جمعه 31 خرداد 1392 07:56 ب.ظ
دوباره سلام.
خب من قانع نشدم. این قبول كه آدم وقتی به دنیا میاد نه خوبه و نه بد! زمینه خوبی و بدی رو داره! ولی خب بالاخره وقتی گناه میكنی به سمت بدی میری یعنی عقب میری چون بد نبودی ، خوب هم نبودی ولی بالاخره عقب رفتی! اگه این عقب رفتن نیست، پس چرا میگیم توبه ؟ مگه توبه به معنی برگشت نیست ؟ عقب رفتی كه باید برگردی ! تا رفتنی نباشه كه برگشتنی نیست !
البته منظورم از عقب رفتن صرفا سقوط آزاد نیست !!! همون پله پله عقب رفتن !
ممنون میشم بیشتر توضیح بدید
سید علی روح بخش


سلام
گناه همیشه به معنای عقب رفتن نیست! گناهی عقب رفتن است که حاکی از خبث طینت باشد! یعنی فردی صرفا بخاطر مخالفت با خداوندی که می شناسد، گناه کند!
دیگر گناهان بخاطر غفلت، جهل، فشارهای بیرونی است! لذاست که پشیمانی بدنبال دارد!
البته این معنای عقوبت نداشتن این گناهان نیست! ولی زمینه غفران نیز دارد! توبه به معنای تصمیم برای ترک گناه است نه به معنای برگشت از عقبگرد.
همانطور که در متن گفتم نمی شود کسی به خداوند نزدیک شده باشد بعد از او دور شود! خداوند که مرکزیت فیزیکی ندارد! اگر این قرب واقعی باشد به معای این است که خداوند او را پسندیده است! پسند خداوند بر اساس یک کار انجام شده و در زمان و مکانی خاص نیست! بلکه بر اساس رشدی است که در دورن فرد اتفاق افتاده است!
بر عکس آن طرد و لعن و سقوط است! یعنی وقتی فردی سقوط می کند، آبرویش می رود! دیگران متوجه زشتی او می شوند! نه این که به خداوند نزدیک بوده است حالا دور شده است!
اما انسان در بدو آفرینش نه نزدیک به خداوند است نه دور! وقتی تصمیم می گیرد با خداوند و عقلش و هنجارهای درست جامعه اش بدون تأثر از فشار بیرونی و با علم و آگاهی مخالفت کند نام خود را در زمره اشقیاء ثبت می کند لذا اینجا نیز عقبگردی وجود ندارد!
جمعه 31 خرداد 1392 11:54 ق.ظ
سلام
من قبلا شنیده بودم که همه آدما خوب به دنیا میان! منظورم با ذات و فطرت الهی و پاکه ! یعنی آدما به مرور زمان و در طول زندگی با شرایط مختلفی که پیش میاد بدی ها رو یاد میگیرن و بد میشن ! آدم از اول که بد به دنیا نمیاد!!! خب اینطوری عقب گرد رخ میده دیگه ! مگه غیر از اینه ؟ وقتی به مرور زمان بدی ها رو یاد میگیری و از فطرت پاک و الهی فاصله میگیری ، عقب گرد رخ نمیده ؟
ممنون میشم توضیح بدید
سید علی روح بخش


سلام
آدمها وقتی بدنیا میان زمینه خوب بودن و بد بودن را دارند. ولی نه خوبند و نه بد!
زمینه خوبی: فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتی‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْها (روم: 30) این فطرتى الهی است که خداوند، انسانها را بر آن آفریده است!
زمینه بدی: خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ (انبیائ: 37)
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی

سلام علیکم خوش اومدین


تماس با ما